Wat een fijne excursie was dit! Tenminste, dat is wat ik ervan vond als leerkracht. Met het Museum Plantin Moretus had ik weer een snood plan gesmeed. Begint het op te vallen dat ik een fan ben?

Mijn leerlingen mochten in groepjes van 10 naar hartelust bladeren en lezen in een aantal kostbare werken. Gelukkig hield medewerker Kristof Selleslach een oogje in het zeil. Hij legde de leerlingen uit hoe ze moeten omgaan met zulke boeken: vooral de rug is erg kwetsbaar bij sommige exemplaren. Daarom zet je het boek verticaal op zijn rug en plooit het voorzichtig in het midden open. Om het open te houden, kan je een loodslang gebruiken.

Eerst waren de leerlingen een beetje onder de indruk denk ik. Maar toen ze de vos herkenden in de fabels van Aesopus (hier een geweldige site: Aesopica) of Pocahontas in de prenten van de Bry, kwamen ze een beetje los. Ze namen ook een paar foto’s voor de reportages die ze achteraf moeten maken.

“Dat boek uit 1486 ziet er nog beter uit dan sommige van onze schoolboeken!”, merkte Reinout op. Inderdaad, vroeger bevatte papier meer hout en minder chemische elementen dan nu. We grasduinden in fabels van Aesopus, Emblemata van Alciatus, enkele manuscripten van Ovidius uit de dertiende en zelfs twaalfde eeuw… En daarna was het de beurt aan het volgende groepje. Ik was ook erg trots dat de rest van de klas ondertussen het museum verkende met de mp3-speler in de hand en de oortjes in. Dat was verplicht: ik had namelijk mijn rondleiding ingesproken. Dat inspreken moest trouwens erg haastig gebeuren, want toen ik het op een avond rustig wilde doen, begon het pijpenstelen te regenen. De volgende dag alles maar afgeraffeld. Regen leek me niet zo’n leuk achtergrondgeluid. De muziek die ik op Youtube vond, was wel gepast, hihi.